Vida Jerman, dramska glumica i poliglot, rođena u Zagrebu, gdje je i diplomirala glumu na Akademiji za kazališnu umjetnost, te studirala engleski, talijanski i španjolski na Filozofskom fakultetu. Član je Gradskog kazališta Trešnja, u kojem igra značajne uloge u brojnim predstavama. 

Na hrvatskom je glumila u mnogobrojnim radijskim i televizijskim dramama, serijama i filmovima. Među njima je i najbolji hrvatski film "Tko pjeva, zlo ne misli". U brojnim stranim filmovima je glumila na engleskom, njemačkom i talijanskom. 

Na esperantu glumi od 1973. u Dramskoj grupi Studentskog esperantskog kluba u Zagrebu. Poslije je glumila na desecima esperantskih susreta. Slijede neki od primjera.

Monodramu "Žena koja je šaptala u uraganu" (S.Štimec) izvela je na Svjetskom kongresu esperantista (UK) u Pekingu 1986. pred 2.000 esperantskih gledalaca, a kasnije i u Grazu, Varšavi itd. Na Kongresu 1988 u Montpelieru (Francuska) izvela je monodramu "Slomljena žena" (S.Beauvoir). Na Kongresu 1990. u Havani igrala je "Ljubav kroz poslovice" (A.Azavedo). Monodramu "Izmišljajući da sanjam" igrala je 1993. u Parizu na 8. Međuna-
rodnom festivalu esperantske kulture, a kasnije 1993. u Zagrebu (za Zamenhofov dan) i 1994. na 6. Konferenciji esperantista Alpe-Adria. Na Svjetskom kongresu u Seoulu (Južna Koreja) 1994. izvela je "Osamljenik"-a, glazbeno-poetski recital stihova istaknutih hrvatskih pjesnika. Na Kongresu u Tampereu (Finska) 1995. izvela je recital "Žena sam" (hrvatski pjesnici), a na Kongresu u Pragu 1996. poeziju češkog nobelovca Jaroslava Seiferta. Na Kongresu u Tel Avivu (Izrael) 2000. glumila je u predstavi "Lonac" (Šalom Alejhem)... itd. itd.

Na njezinom repertoaru su i 2 drame hrvatskog pisca Mire Gavrana. "Najdulji dan u životu Marije Terezije" izvela je na Svjetskom kongresu esperantista u zagrebu 2001, a dramu "Judita" na Kongresu u Pekingu 2004.

U lipnju 1997. odlikovana je ordenom Predsjednika Republike Hrvatske za svoj doprinos kazališnoj umjetnosti i za posebne zasluge u predstavljanju hrvatske kulture u zemlji i inozemstvu. 

U listopadu 1997. s grupom glumaca iz Zagreba je osnovala registriranu kazališnu družinu PONTO (Most), čiji je umjetnički direktor. Družina nastupa na nekoliko jezika, ali pretežno na esperantu. 

Vida je dugogodišnji član Svjetskog esperantskog saveza (UEA) i njegov stručni delegat za kazalište. Već 31 godinu istovremeno djeluje u dvije kulture: hrvatskoj i esperantskoj. U posljednje vrijeme je postavila fonetske norme esperantskog scenskog izraza. 

(tekst napisan u ljeto 2004.) 

Vida Jerman, drama aktorino kaj poligloto, naskiĝis en Zagreb (Kroatio). Tie ŝi diplomiĝis pri aktorado en Akademio por  teatra arto, kaj studis anglan, italan kaj hispanan lingvon en Filozofia fakultato. Ŝi estas membro de la Urba teatro "Trešnja" ("Ĉerizo"), kie ŝi havas signifajn rolojn en multaj prezentaĵoj. 

Kroatlingve ŝi prezentadis en granda nombro da radiaj kaj televidaj dramoj, serialoj kaj filmoj. Inter ili estis la plej bona kroata filmo "Kiu kantas, malbonon ne planas". En multaj eksterlandaj filmoj ŝi ankaŭ ludis, angle, germane kaj itale. 

Esperante ŝi ludas ekde 1973 en Drama grupo de Studenta esperanta klubo en Zagreb. Poste ŝi ludis en dekoj da esperantaj renkontiĝoj. Ekzemple, la monodramon "Virino kiu flustris en uragano" (S.Štimec) ŝi ludis en la UK 1986 en Pekino antaŭ 2.000 spektantoj, kaj poste ankaŭ en Graz, Varsovio ktp. En la UK 1998 en Montpelier ŝi ludis la monodramon "La rompita virino" (S.Beauvoir).  En la UK 1990 en Havano ŝi ludis "Amo per proverboj" (A.Azevedo). La monodramon "Inventante ke mi sonĝas" ŝi ludis 1993 en Parizo en la 8a Internacia festivalo de esperanta kulturo, kaj poste 1993 en Zagrebo (por Zamenhofa tago) kaj en 1994 en la 6a Alp-Adria esperanta konferenco. En la UK en Seoul 1994 ŝi ludis "Izolulo"-n, muzik-poezian recitalon de elstaraj kroataj poetoj. En Tampere (Finnlando) en 1995 Vida prezentis la recitalon "Virino mi estas" (kroataj poetoj), kaj en la UK 1996 en Prago poezion de la ĉeha nobelpremiita poeto Jaroslav Seifert. En la UK 2000 en Tel Aviv ŝi aktoris la rakonton "La poto" (Ŝalom Alejhem)... ktp. ktp.

En ŝia repertuaro estas ankaŭ 2 dramoj de la kroata  verkisto Miro Gavran. "La plej longa tago de Maria Theresia" (UK en Zagreb, 2001) kaj "Judita" (Uk en Pekino, 2004). 

En la junio 1997 ŝi estas honorigita per la ordeno de la prezidanto de Respubliko Kroatio por sia kontribuo al la teatra arto kaj por apartaj meritoj en prezentado de la kroata kulturo enlande kaj eksterlande. 

En la oktobro 1997 kun grupo da artistoj el Zagreb ŝi fondis registritan teatran trupon PONTO kaj estas ties arta direktoro. La trupo prezentas en kelkaj lingvoj, sed precipe en Esperanto. 

Ŝi estas multjara membro de UEA kaj fakdelegito por teatro. Jam 31 jarojn ŝi paralele agas en du kulturoj; kroata kaj esperanta. Dum la lastaj jaroj ŝi starigis fonetikajn normojn de la esperanta sceneja eldiro. 

(la teksto skribita en la somero 2004) 

Gore: Vida u drami "Najdulji dan u životu Marije Terezije" (Miro Gavran), na Svjetskom kongresu esperantista u Zagrebu 2001, u prepunom Hrvatskom narodnom kazalištu. Predstava je, naravno, na esperantu.  
Dolje: "Judita" (Miro Gavran) na Svjetskom kongresu esperantista u Pekingu 2004.