Mortis Boris Di Costanzo (1944-2021)

Boris Di Costanzo, vicprezidanto de Kroata Esperanto-Ligo kaj prezidanto de la plej aĝa Esperanto-societo en Kroatio, Esperanto Societo Rijeka, mortis la 19an de novembro 2021.

Li naskiĝis en Rijeka, la 28an de januaro 1944. Kiel knabeto li estis trovita en la urbaj ruinoj post la bombardado de la urbo. Kun danko li dumvive portis la nomon de siaj adoptaj gepatroj Di Costanzo el Rukavac.

Li lernis Esperanton en 1984. Ekde la jaro 1988 ĝis 2021 li agis en diversaj societaj postenoj en Rijeka, ĉu kiel prezidanto, membro de la prezidantaro, instruisto. Lia hobio estis filatelio, li posedis belan kolekton de Esperanto-filatelaĵoj. Kun sia samklubano Vjekoslav Morankić li aparte zorgis pri Esperanto-Domo, respektive Hostelo Esperanto en Kostrena. Dum plena jardeko li prizorgis tie la esperantan deklamkonkurson por lernantoj en Kostrena kaj al multaj lernantoj de Esperanto li beligis la lernotagojn.

Li signife helpis en la kunlaboro inter esperantistoj de Kroatio kaj Italio. Li zorgis ke Rijeka ofte gastigu grandajn Esperanto-aranĝojn: TEJO-kongreson en 1998, Alp-adrian konferencon en 2012 kaj 2015. La epidemio malhelpis okazigon en 2020. La Eŭropa Esperanto-Kongreso 2014 estis aparte sukcesa, samkiel la jubilee festo de la societo en 2007 kaj 2017.

Boris Di Costanzo partoprenis en 12 Universalaj Kongresoj de Esperanto kaj dum multaj jaroj estis la ĉefdelegito de UEA en Kroatio.

Dank’ al la garantiaĵoj de Esperanto-Societo Rijeka (Esperanto-domo en Kostrena) pri kiuj Boris Di Costanzo respondecis, Kroata Esperanto-Ligo povis aĉeti sian nunan ejon en Vodnikova 9 en Zagrebo en la jaro 2003. Sindona, diligenta kaj modesta, li estis la modelo de esperantisto. Lia tombo estas en Volosko.

S.Š.

U spomen na Borisa Di Costanza (1944-2021)

Nakon kratke bolesti 19. studenoga 2021. napustio nas je Boris Di Costanzo, potpredsjednik Hrvatskog saveza za esperanto i predsjednik Esperanto društva Rijeka. Zajedno sa svojim kolegom Vjekoslavom Morankićem godinama je radio na dobrobiti Esperanto društva u Rijeci, koje je najstarije takvo društvo u Hrvatskoj.

Rođen je u Rijeci 28. siječnja 1944. Kao dječačić nađen je u ruševinama Rijeke nakon bombardiranja grada. Kao ratno siroče usvojio ga je bračni par Milca i Mario Di Costanzo iz Rukavca čije je prezime nosio. Volio je nogomet, bio je filatelist a 1982. postao je esperantist i skupio lijepu zbirku esperantske filatelije. Bio je član uprave u Esperanto društvu Rijeka, organizator i nastavnik. Jedno desetljeće vodio je natjecanje u recitiranju za učenike i mnogima uljepšao djetinjstvo.

Velik je dio svoje energije posvetio vili Esperanto-Domo u Kostreni, kasnijem Hostelu Esperanto. Predvodio je delegaciju riječkih esperantista na dvanaest esperantskih kongresa u svijetu. Zahvaljujući njemu u Rijeci je organiziran Svjetski kongres esperantske mladeži (1998.) te 15. i 18. Esperantski susret Alpe-Jadran, Kongres europskih esperantista 2014. S Vjekoslavom Morankićem sudjelovao je u raspravi o esperantu u Europskom parlamentu u Bruxellesu. Posebno dobre veze njegovao je s talijanskim esperantistima iz Trsta.

Hrvatski savez za esperanto posebno mu mnogo duguje: kao predsjednik Esperanto društva Rijeka bio je jamac koji je s Esperanto Domo Rijeka dao jamčevinu prilikom kupovine prostorija Saveza u Vodnikovoj 9 godine 2003. u Zagrebu.

NA GLAVNU STRANICU  -  AL LA HEJMPAĜO