EU-projekt Hrvatskog saveza za esperanto – ICBIE
EU-projekto de Kroata Esperanto-Ligo –ICBIE   
EU-project of Croatian Esperanto Association - ICBIE

Indijska dječja knjiga u Europi - tri europske dječje knjige u Indiji
Hindunia infanlibro en E
ǔropo – tri eǔropaj infanlibroj en Hinda Unio

Indian children’ s book in Europe – three European children’s book in India

 

 

 

 

 

 

Sažetak projekta       Suradnici       Primjeri tekstova

Resumo de la projekto      Kunlaborantoj     Tekstoj

Project summary      Partners     Texts

 


SAŽETAK  PROJEKTA

Projekt Tri europske dječje knjige u Indiji – jedna indijska dječja knjiga u Europi

Cilj našeg projekta je da objavimo prijevode jedne dječje knjige iz Indije u tri europske zemlje (Italiji, Sloveniji, Hrvatskoj). Knjiga koju predlaže Indija je Damarucharit (90 stranica), izvorno napisana na bengalskom, autora Trailokyanath Mukhopadhyaya (1847-1919). Predlažemo da tri dječje knjige iz Hrvatske, Italije, Slovenije objavimo u Indiji kod izdavača Samatat Sanstha odnosno izdavačkog odjela Samatat Prakashan. Hrvatska u projektu predlaže bengalski prijevod knjige Waitapu autora Jože Horvata (1915), 134 str. Slovenija predlaže knjigu Hotel sam prijeti sonce autora  Jože Partljiča (1940), 70 str. Italija predlaže knjigu Mali dnevnik Giovannija Oluje autora Vambe. (1885-1920).

Svaka će knjiga biti tiskana u tisuću primjeraka.

Indijska će knjiga biti objavljena u Sloveniji kod partnera slovenskog izdavača Inter-Kulturo (ravnatelj Zlatko Tišljar). Na talijanskom jeziku izaći će kod partnera Edistudio (ravnatelj Brunetto Casini) a u Hrvatskoj će biti objavljena na hrvatskom. Voditelj projekta je Hrvatski savez za esperanto.

Budući da ne raspolažemo sa prevoditeljima za pojedine kombinacije  jezike, koristit ćemo kod prevođenja esperanto kao jezik-most.

Glavni cilj našeg projekta je da doprinesemo  da indijska dječja publika upozna europsku dječju književnost. Ciljna grupa u Indiji su tri osnovne škole i knjižnice u Kalkuti, glavnom gradu indijske države Zapadni Bengal.  Paralelni je cilj da upoznamo djecu u tri europske zemlje s indijskom dječjom književnošću.

Naš je plan da distribuiramo knjige u tri indijske i tre europske škole te u tri stotine indijskih, sto slovenskih, sto talijanskih i sto hrvatskih biblioteka.

Predlažemo da organiziramo takmičanje u pisanju članaka u svih šest škola u kojima će učenici pisati o knjigama. Najbolji tekstovi će biti nagrađeni i objavljeni u sve četiri zemlje. Očekujemo podršku lokalnih medija u informiranju o našem projektu što će povećati njegove dosege.


RESUMO  DE  LA  PROJEKTO

Projekto Tri eǔropaj infanlibroj en Hinda Unio – Unu hindia infanlibro en Eǔropo

Nia celo estas publikigi tradukon de unu infanlibro el Hinda Unio en tri eǔropaj landoj (Italio, Slovenio, Kroatio). La proponita libro el Hinda Unio estas la bengallingva "Damarucharit" (90 p) verkita de Trailokyanath Mukhopadhyay (1847-1919). Ni planas publikigi tri eǔropajn infanlibrojn, po unu el Kroatio, Italio kaj Slovenio en la bengala traduko de  Samatat Sanstha, respektive de ties eldonejo Samatat Prakashan. Kroatio proponas libron "Wakajtapu" verkita de Joža Horvat (1915), (134 p.) Slovenio proponas libron "Mi volis tuŝi la sunon", verkita de Tone Partljič (1940) (70 p.) Italio proponas verkon de Vamba (1858 -1920) "Taglibro de Joĉjo Tempesto" (1858-1920) . Ĉiu libro aperos en eldonkvanto po mil ekzempleroj.

La hindunia libro aperos slovene en Slovenio per Inter-Kulturo en Maribor.(Direktoro Zlatko Tišljar) kaj en Italio en la itala per Edistudio el Pisa (Direktoro Brunetto Casini). En la kroata lingvo la libro aperos ĉe la gvidanto de la projekto Kroata Esperanto-Ligo.

Manke de rektaj tradukistoj por la koncernaj lingvoparoj, ni tradukos per ponto-lingvo.

La ĉefa celo de nia projekto  estas atentigi hinduniajn infanojn pri eǔropaj infanlibroj. Tial niaj celgrupoj estas hinduniaj lernejoj kaj legejoj. Paralela celo estas konigi al eǔropaj infanoj ekziston de hindunia infanliteraturo. Ni proponas distribui la libron en tri hinduniaj kaj tri eǔropaj lernejoj kaj en tricent hinduniaj legejoj samkiel  po cent legejoj en Slovenio, Kroatio kaj Italio.

Ni proponas organizi konkursojn en lernejoj en kiuj lernantoj verku pri la legitaj libroj. La plej bonajn artikolojn pri la libroj legitaj ni premios. Ni publikigos la artikolojn por alproksimigi ilin al lernejanoj en ĉiuj kvar landoj. Ni engaĝos amaskomunikilojn por pligrandigi efikon de informado pri la projekto.


THE  PROJECT  SUMMARY 

Our goal is to publish translations of one children's book from India in three European countries (Italy, Slovenia and Croatia). The book proposed is "Damarucharit", 90 pages, written in Bangla (also called Bengali) by Trailokyanath Mukhopadhyay (1847-1919). We propose to have three European children's books, one each from Croatia, Italy and Slovenia, published in Bangla translation by the Indian organization Samatat Sanstha (its publication wing is called Samatat Prakashan; Sanstha, 'organization'; Prakashan, 'publication').

Croatia is proposing "Wa and Tapu" by Joža Horvat (1915), 134 pages. Slovenia is proposing "I want to touch the sun" by Tone Patrljič (1940), 70 pages. Italy is proposing "John Tempest's little diary" by Vamba (1858-1920). The print order for each of the publications will be 1000 copies.

The Indian book will be published in the Slovenian language, in Slovenia, by the co-beneficiary Inter-Kulturo in Maribor (project manager Zlatko Tišljar), in the Italian language, in Italy, by the co-beneficiary Edistudio in Pisa (project manager Brunetto Casini) and in the Croatian language, in Croatia, by the main beneficiary Croatian Esperanto League.

In the absence of direct translators we will arrange translation through an intermediate language.

One major goal of the project is to contribute to the awareness of European children's literature among Indian children; therefore the target group includes three Indian elementary schools and libraries in Kolkata, the capital of the Indian state of West Bengal. The twin goal is to familiarize children in three European countries with Indian children's literature. Accordingly, we propose to distribute the books to three Indian and three European schools and to three hundred Indian,  hundred Slovenian,  hundred Italian and  hundred Croatian libraries.

We propose to organize essay competitions in all six schools to encourage the children to write about the books. The best entries in these competitions will win prizes and will be made available for publicity and discussion among the target schools in all four countries; local media coverage will be organized in order to achieve a multiplier effect from this project.


S U R A D N I C I         KUNLABORANTOJ        PARTNERS

   

Malasree Dashgupta

(Indija, Hinda Unio, India)

prijevod "Damarucharit" s bengalskog na esperanto;
prijevod 3 europske dječje knjige s esperanta na bengalski

traduko de Damarucharit el la bengala al Esperanto;
traduko de 3 euxropaj infanlibroj el Esperanto al la bengala

translation of Damarucharit from Bengali to Esperanto;
translation of 3 european childbooks from Esperanto to Bengali

                                  T

Domagoj Vidović

(Hrvatska, Kroatio, Croatia)

prijevod "Damarucharit" s esperanta na hrvatski;
traduko de Damarucharit el Esperanto al la kroata;
translation of "Damarucharit" from Esperanto to Croatian

*    *    *

Vinko Ošlak
(Austrija, Aŭstrio, Austria)

prijevod "Damarucharit" s esperanta na slovenski;
traduko de Damarucharit el Esperanto al la slovena;
translation of "Damarucharit" from Esperanto to Slovenian

 

            

 

Massimo Acciai  + Silvia Garnero   (Italija, Italio, Italy)

prijevod "Damarucharit" s esperanta na talijanski;
traduko de Damarucharit el Esperanto al la itala;
translation of "Damarucharit" from Esperanto to Italian

 

Spomenka Štimec
(Hrvatska, Kroatio, Croatia)


voditelj projekta   gvidanto de la projekto  
the project leader

 


Hrvatsko-slovenski tim radi na organizaciji projekta:  Zlatko Tišljar (Slovenija),  Vera Roknić i Ljerka Stilinović (Hrvatska)
Kroata-slovena teamo
laboras je organizado de la projekto:  Zlatko Tišljar (Slovenio),  Vera Roknić kaj Ljerka Stilinović (Kroatio)

 

 

 

FOTOGRAFIJE OSTALIH SURADNIKA JOŠ NISU PRIBAVLJENE
FOTOJN DE ALIAJ KUNLABORANTOJ NI PROVIZORE NE HAVAS
OTHER PARTNERS' PHOTOS WILL COME LATER


T E K S T O V I          T E K S T O J          T E X T S

"La vivo de Damoru" - prijevod s bengalskog na esperanto (Malasree Dashgupta) - poglavlje 1...
"La vivo de Damoru" - traduko de la bengala al Esperanto (Malasree Dashgupta) - cxapitro la 1-a...
"La vivo de Damoru" - translation from Bengali to Esperanto (Malasree Dashgupta) - chapter 1...

 

"Damoruov život" - prijevod bengalske priče s esperanta na hrvatski (Domagoj Vidović) - poglavlje 1...
"Damoruov život" - traduko de la bengala per Esperanto al la kroata (Domagoj Vidović) - cxapitro la 1-a...
"Damoruov život" - translation of Bengali via Esperanto to Croatian (Domagoj Vidović) - chapter 1...

 

"Damoruov život" - prijevod bengalske priče s esperanta na slovenski (Vinko Ošlak) - poglavlje 1...
"Damoruov život" - traduko de la bengala per Esperanto al la slovena (Vinko Ošlak) - cxapitro la 1-a...
"Damoruov život" - translation of Bengali via Esperanto to Slovenian (Vinko Ošlak) - chapter 1...

 

"Damoruov život" - prijevod bengalske priče s esperanta na talijanski (Silvia Garnero) - poglavlje 1...
"Damoruov život" - traduko de la bengala per Esperanto al la itala (Silvia Garnero) - cxapitro la 1-a...
"Damoruov život" - translation of Bengali via Esperanto to Italian (Silvia Garnero) - chapter 1...

. . . . . . .



 

La vivo de Damoru

Trailokyanath Mukhopadhyay
tradukis Malasree Dasgupta    

 

Rakonto 1

Ĉapitro 1

Enkonduko

 Damorudhar diris, "La granda ĉiujara festo – la adorado de la diino Durga – ne estas io malgrava. Bedaŭrinde tion ne komprenas la modernaj sinjoroj loĝantaj en la granda urbo Kolkato. Ili akiris apetiton por bona aero. Ili maltrovas bonan aeron en sia Bengallando, kaj vojaĝas al fremdaj landoj por tie frandi aeron bonan. Dume, en la hejma vilaĝo, kiun ili devus viziti dum liberaj semajnoj, la korto uzenda por tiu festo loĝigas talpojn kaj vespertojn."

Lambodar eĥis lin: "Vi tute pravas! La homoj kutime vizitis la hejman vilaĝon dum la ferioj. De diversaj fremdaj lokoj ili alvenadis por renkontiĝi kun kamaradoj kaj amikoj. Ĉiuj ĝiskapable kontribuis por adori la dian patrinon, kaj la malriĉuloj almenaŭ ricevadis iom da bombonaj manĝetaĵoj."

Ŝankor Ghoŝ interdiris, "Mi aŭdis, ke furoras nova adora komerco en Kolkato. Oni starigas ie ikonon de la diino kaj invitas la amikaron partopreni. Poste oni eldevigas el ilia poŝo donacmonon. El la adorado multaj tiele perlaboras grandan sumon."

Damorudhar demandis, "Ĉu tio estas malaprobinda? Kiam mi organizas adoradon, miajn bieneganojn mi invitas. Se ili pro la sindediĉemo kontribuas ian donacmonon sur la piedojn de la sankta patrino, kial iu protestu pri tio? Ĉiuokaze, mi post multaj suferoj iniciatis ĉi tiun Durga-adoradon. Nun mi komprenas, ke tute juste la kultado al la diino venigas al ni prosperon."

La pastro deklamis sanskritan poemeton, kaj faris la komplezon traduki ĝin: "Ho diino! Se vi decidas graci al iu, tiun homon la publiko estimegas. Lia mono kaj reputacio grandiĝas, kaj li sukcesas pie fari ĉiujn siajn devojn."

En vilaĝo sude de Kolkato loĝis Damorudhar. En sia junaĝo li estis ege malriĉa. Per multa peno kaj danke al ege avara vivstilo li sukcesis atingi grandan prosperecon. Inter liaj posedaĵoj, la agrikulturejo en Ŝundorbon komencis doni al li aparte seriozajn gajnojn. Damorudhar nun loĝis ne plu en argila kampardometo, sed en domo fortike brika. Ĉi tiu interbabilo estis okazanta en la vespero antaŭ la adorado ĉe la korto, kie oni instalis la ikonon de Durga.

Damorudhar plue diris, "Efektive, la dia patrino savis min el terura danĝero. Kiam mi spertis tiun danĝeron, en mia timo mi sincere, tutkore preĝis al ŝi kaj diris, ‘Patrino, elsavu min el tiu ĉi riskego, kaj mi ĉiujare aranĝos adoradon al vi’."

Lambodar konstatis, "Mi tamen ne rimarkis ian danĝeregon ĉe vi lastatempe. Fakte, malgraŭ via alta aĝo, vi eĉ reedziĝis antaŭ tri jaroj."

Damarudhar reagis, "Serioza problemo trafis min ĝuste antaŭ tri jaroj. Tio okazis, kiam mi intencis triafoje reedziĝi. La vilaĝanoj, miaj amikoj, la najbaroj – neniu ion scias prie. Mi neniam menciis ĝin al iu ajn. La patrino de la kosmo elhelpis min el tiu krizo. La modernaj homoj ne sufiĉe estimas la diinon. La ĥolero, la malario, la variolo, la pesto – ĉi tiuj malsanoj oftiĝis pro tiu manko de pieco. Kreskas eĉ la dormegemo, la inflamiĝoj kaj simile. Ĉio ĉi ĉesas plagi tiun, kiu sufiĉe alpias al la diino Durga."

La pastro murmuris – denove unue en sanskrito kaj poste en traduko: "Ho patrino Durga! Vi helpas al la homoj kaj sentimigas, kiam ili en ekstrema danĝero petegas vian intervenon. Vi afablas al la homoj, se ili memoras vin en ordinaraj momentoj. Ho senĉagrenigantino en doloro kaj en mizero – kiu alia estas simile bonkora kaj kompatema!"

Lambodar demandis, "Kio tamen estis la problemo? Kio okazis al vi?"

Damorudhar trankviligis lin: "Nun, fine, mi pretas diri al ĉiuj, kian danĝeregon mi traspertis."

[ FINO DE LA 1-a CXAPITRO]


Damoruov život

Trailokyanath Mukhopadhyay
preveo: Domagoj Vidović

(RADNA VERZIJA PRIJEVODA)

 

Priča prva

Poglavlje prvo: Uvod
 

Damorudhar je rekao: "Veliki blagdan – štovanje božice Durge – nije nešto nevažno. Nažalost, to ne razumije moderna gospoda iz velegrada Kalkute. Njima raste apetit od dobroga zraka. Oni nemaju "friške ar'je" u svojemu Bengalu, nego putuju u inozemstvo ne bi li se ondje naužili dobroga zraka. No, u rodnom selu, kojega žele posjetiti tijekom slobodnih tjedana, u dvorištima bez kojih je nemoguće dostojno proslaviti spomenuti blagdan nastanjuju se krtice i šišmiši."

"Potpuno si u pravu.", Lambodar otpovrne, "Ljudi obično posjećuju rodna sela tijekom praznika. Dolaze iz dalekih mjesta da bi se susreli s drugovima i prijateljima. Svi do svojih krajnjih mogućnosti sudjeluju u štovanju božice majke, a siromasi kušaju barem pokoju mrvicu bombona."

Šankor Ghoš se ubacio u razgovor: "Čuo sam za novi oblik idolopoklonstva u Kalkuti. Na neko se mjesto postavi božičina ikona i pozove se prijatelje, a potom se od njih iznudi novčani milodar. Od štovanja si božice na taj način mnogi priskrbe velike svote."

Damorudhar upita: "Treba li to osuđivati? Kada organiziram vjersko slavlje, pozovem sve sa svojega veleposjeda. Ako tko na vlastitu nakanu ostavi svoj milodar pod nogama svete majke, zašto bih bio protiv toga? U svakome slučaju, nakon što sam mnogo propatio, potaknuo sam ovo štovanje Durge. Napokon razumijem da je uistinu pravedno moliti božicu da nam podari blagostanje."

Svećenik je recitirao pjesmicu na sanskrtu i bio toliko ljubazan da je prevede: "O, božice! Ako se odlučiš podariti komu milost, toga će čovjeka okupljeni najviše poštivati, njegov će se novac i ugled umnožiti i on će uzmoći pobožno ispuniti sve svoje potrebe."

U selu južno od Kalkute živio je Damorudhar. U svojoj je mladosti bio strahovito siromašan. Velikim je trudom i uz veliku štedljivost uspio steći veliko bogatstvo. Od svih mu je posjeda poljoprivredno dobro u Šundorbonu počelo donositi iznimnu dobit. Damorudhar danas više ne živi u glinenoj pojati, nego u domu od čvrstih opeka. Ovaj se razgovor odvijao večer prije  štovanja božice kod dvorišta gdje su postavili Durginu ikonu.

Damorudhar je dometnuo: "Zapravo me božica majka spasila od velike pogibelji. Kada sam iskusio tu opasnost, u svojemu sam se strahu iz dubine srca njoj pomolio i rekao joj: 'Majko, izbavi me od svakoga zla i svake ću godine prirediti slavlje u tvoju čast'"

Lambodar je ustvrdio: "Nisam primijetio nikakvu veliku opasnost po tebe u posljednje vrijeme. Zapravo si se, poodmakloj dobi unatoč, čak i oženio prije tri godine."

Damarudhar je otpovrnuo: "Ozbiljan me problem zadesio točno prije tri godine. To se dogodilo kad sam se nakanio po treći put oženiti. Seljani, moji prijatelji, susjedi – nitko o tome nije znao ništa. Nikad to nisam nikome spominjao. Majka me je svemira izvukla iz toga prijelomnog razdoblja. Moderni ljudi nedovoljno štuju božicu. Kolera, malarija, crne boginje, kuga – sve su se te pošasti umnožile zbog manjka pobožnosti. Pojačava se čak i uspavanost, pojavljuju upale i slično. Sve te pošasti uzmiču pred onim koji se dovoljno ponizi pred božicom Durgom."

Svećenik je nešto promrljao, ponovno prvo na sanskrtu, a onda u prijevodu: "O, božice Durgo, ti pomažeš ljudima i otklanjaš im svaki strah kada u velikoj pogibelji ištu tvoje okrilje. Ti si otvorena prema ljudima ako te se sjete i u običnim trenutcima. O, utješiteljice u boli i žalosti – tko je drugi jednako dobrodušan i sućutan!"

Lambodar upita: "Koji je to problem? Što ti se bilo dogodilo?"

Damorudhar ga umiri: "Sad sam konačno spreman reći svima koju sam to veliku opasnost proživio."

[KRAJ PRVOG DIJELA]


Damorujevo življenje

Trailokyanath Mukhopadhyay       

Prevod iz bengalščine v esperanto Malasree Dasgupta

Prevod iz esperanta v slovenščino Vinko Ošlak

 

Pripoved 1

 Poglavje 1  :  Uvod 

Damorudhar je rekel: „Veliki vsakoletni praznik – v čast boginje Durge – ni nekaj nepomembnega. Žal tega ne razumejo moderni gospodje, ki stanujejo v velikem mestu Kalkuti. Zgrabil jih je apetit po dobrem zaku. V svoji Bengaliji ne najdejo dobrega zraka in potujejo v tuje dežele, da bi se ga tam naužili. Medtem pa, v domači vasi, ki bi jo morali obiskati v prostih tednih, dvorišče, ki ga je treba uporabiti za ta praznik, gosti krte in netopirje."

Lambodar mu je vrnil: „Imaš čisto prav! Ljudje so navadno obiskovali domačo vas v počitnicah. Iz raznih tujih krajev so prihajali, da bi se srečali s tovariši in prijatelji. Vsi so po svojih zmožnostih prispevali k čaščenju božje matere, in reveži so vsaj dobivali nekaj bonbonov za v usta."

Šankor Ghoš je rekel vmes: „Slišal sem, da cvete v Kalkuti nova trgovina za čaščenje. Na kakem mestu postavijo podobo boginje in povabijo prijatelje, da prisostvujejo. Potem pa iz njihovih žepov izsilijo dar v denarju. Iz tega čaščenja jih tako veliko prisluži kar lep znesek."

Damorudhar je vprašal: „Je to nesprejemljivo? Kadar sam priredim čaščenje, povabim ljudi s svojega veleposestva. Če zato, da bi se posvetili, prispevajo kakšno vsoto k nogam svete matere, zakaj bi kdo zoper to protestiral? V vsakem primeru sem po tem, ko sem moral veliko trpeti, spodbudil to čaščenje Durge. Zdaj razumem, da nam čaščenje boginje čisto po pravici prinaša razcvet."

Duhovnik je deklamiral pesmico v sanskrtu in ga ljudem na uslugo prevedel: „O, boginja! Če hočeš komu izkazati milost, bo javnost tega človeka na moč spoštovala. Njegov denar in ugled se bosta povečala in pobožno mu bo uspelo opraviti vse svoje dolžnosti."

V vasi južno od Kalkute je živel Damorudhar. V svoji mladosti je bil zelo reven. Z veliko truda in zahvaljujoč hudo skopemu načinu življenja mu je uspelo doseči velik uspeh. Med njegovimi posestvi so mu polja v Šundorbonu začela dajati še posebej velike donose. Damorudhar zdaj ni več živel v ilnati kmečki koči, ampak v hiši iz trdne opeke. Ta pogovor se je razvijal na večer pred čaščenjem na dvorišču, kjer so postavili Durgino podobo.

Damorudhar pa je nato rekel: „Dejansko me je Mati rešila iz strašne nevarnosti. Ko sem to nevarnost začutil, sem v svojem strahu čisto iskreno, iz vsega srca zmolil k njej rekoč: ,Mati, reši me iz tega velikega tveganja, in vsako leto ti bom pripravil čaščenje.’"

Lambodar je ugotavljal: „Jaz pa vendar nisem opazil pri tebi v zadnjem času kakšne večje nevarnosti. Dejansko si se, kljub svoji visoki starosti, pred tremi leti celo poročil."

Damarudhar je odvrnil: „Resna težava me je zadela prav pred tremi leti. To se je zgodilo, ko sem se namenil tretjič oženiti. Vaščani, moji prijatelji, sosedje – nihče o tem ne ve nič. Tega nikoli nisem omenil komur koli od njih. Mati vesolja pa mi je pomagala iz te stiske. Ljudje našega časa ne spoštujejo dovolj te boginje. Kolera, malarija, osepnice, kuga – vse te bolezni so postale pogostejše zaradi pomanjkanja pobožnosti. Celo huda zaspanost je v porastu, vnetja in podobno. Vse to pa neha stiskati tistega, ki izkazuje dovolj pobožnosti do boginje Durge."

Duhovnik je mrmral – znova najprej v sanskrtu in potem v prevodu: „O, Mati Durga! Pomagaš ljudem in odvračaš od njih strah, ko te v skrajni nevarnosti rotijo, da posežeš vmes. Prijazna si do ljudi, če se te spominjajo v navadnih trenutkih. O, razveseljevalka v bolečini in bedi – kdo drug je podobno dobrosrčen in usmiljen!"

Lambodar je vprašal: „Kaj pa je vendar bila tvoja težava? Kaj se ti je primerilo?"

Damorudhar ga je pomirjal: „Torej, nazadnje, pripravljen sem vsem povedati, kakšno nevarnost sem izkusil."

[KONEC PRVEGA DELA]

 


La vita di Damoru

Trailokyanath Mukhopadhyay

traduzione di Malasree Dasgupta a esperanto
traduzione di Silvia Garnero al Italiano

I Racconto

Capitolo I

Introduzione

 

Danorudhar disse, "La grande festa annuale – l’adorazione della Dea Durga- non è qualcosa di poca importanza. Purtroppo non lo capiscono i signori moderni che abitano nella grande città di Calcutta.

Hanno  acquistato l’appetito di aria buona. Perdono l’aria buona nella loro regione del Bengala, e viaggiano verso regioni straniere per gustare lì dell’aria buona. Intanto nel villaggio natio, che dovrebbero visitare nelle settimane di tempo libero, il cortile che si dovrebbe usare per quella festa, lo abitano talpe e pipistrelli:"

Lambodadar gli fece eco: "Hai ragione! Di solito la gente visitava il villaggio natio nelle vacanze. Venivano da diversi luoghi stranieri per incontrarsi con i compagni e gli amici.

Tutti aiutavano per quanto potevano contribuivano per adorare la madre divina, ed i poveri almeno continuavano a ricevere un po’ di cosette dolci da mangiare"

Sciankor Ghosc disse frattanto: "Ho sentito dire che a Calcutta va di moda un nuovo traffico per l’adorazione. Si erige da qualche parte un’immagine della dea e si invitano gli amici a parteciparvi. Poi li si costringe a tirare fuori di tasca propria  un’offerta in denaro. Dall’adorazione, in questo modo, molti guadagnano una grande somma di denaro."

Damorudhar chiese: Questo è forse un fatto riprovevole? Quando organizzo un’adorazione, invito i mie latifondisti. Se loro per la generosità contribuiscono con un’offerta sui piedi della santa madre, perché qualcuno protesta per questo? Comunque, io, dopo molte sofferenze ho dato inizio a questa adorazione di Durga. Ora capisco, che del tutto giustamente il culto della dea ci fa raggiungere il benessere."

Il sacerdote declamò una poesiola in sanscrito, e fece il favore di tradurla: "Oh dea! Se decidi di fare una grazia a qualcuno, il pubblico stimerà molto questa persona. Il suo denaro, e la sua reputazione diventeranno grandi, ed egli riuscirà a fare piamente tutti i suoi doveri".

Damorudhar abitava in un villaggio a sud di Calcutta. Nella sua giovinezza era molto povero. Con molta fatica e grazie ad uno stile di vita molto taccagno, era riuscito a raggiungere una grande prosperità. Tra i suoi possedimenti, la sua terra coltivata a Sundarban cominciò in modo particolare a dargli un forte guadagno. Dumorudhar ora non abitava più in una casa di campagna costruita con l’argilla, ma in una casa solidamente costruita con mattoni. Questa chiacchierata era avvenuta la sera prima dell’adorazione nel cortile in cui si era installata l’immagine di Dunga.

Damorudhar disse poi, "Effettivamente la madre divina mi ha salvato da un terribile pericolo. Quando ho subito quel pericolo, nel mio timore sinceramente e di tutto cuore la ho pregata ed ho detto, "Madre, salvami da questo grande rischio, ed io ogni anno organizzerò un’adorazione per Te."

Lambodar constatò, "tuttavia ultimamente non ho notato in te alcun pericolo terribile. Infatti, malgrado la vostra età avanzata, vi siete persino sposato tre anni addietro".

Damorudhar reagì, Un problema serio mi ha colpito proprio tre anni fà.  E’ successo quando intendevo sposarmi per la terza volta. Gli abitanti del villaggio, i miei amici, i vicini- nessuno sa niente al riguardo. Non ho mai detto niente di questo a nessuno. La madre dell’universo mi ha aiutato ad uscire da quella crisi.

Gli uomini moderni non stimano abbastanza la dea. Il colera, la malaria, il vaiolo, la peste- queste malattie sono diventate più frequenti a causa di questa mancanza di pietà. Persino la malattia del sonno, le infiammazioni e altre cose simili aumentano. Tutto ciò finisce di flagellare colui che si rivolge con insufficiente pietà alla dea Durga"

Il sacerdote mormorò - di nuovo in sanscrito e poi in traduzione:"Oh madre Durga! Tu aiuti le persone e le rassicuri, quando loro, in un estremo pericolo, supplicano il tuo intervento. Tu sei gentile verso le persone, se loro ti ricordano nei momenti ordinari. Oh, tu che rassicuri nel dolore e nella miseria- chi altro è ugualmente benevolo e compassionevole!

Lambodar chiese,"Qual’era il problema? Cosa ti era successo?

Damorudhar lo tranquillizzò:"Ora, finalmente, sono pronto a dire a tutti quale grave pericolo ho sopportato".

[FINE DEL PRIMO PARTO]



REEN AL LA PAĜOJ DE KROATA ESPERANTO-LIGO     
NATRAG NA STRANICE HRVATSKOG SAVEZA ZA ESPERANTO